وضعیت پوشاک زنان در عصر صفوی ( با تکیه بر سفرنامه نویسان فرنگی )

وضعیت پوشاک زنان در عصر صفوی ( با تکیه بر سفرنامه نویسان فرنگی )

علی جعفرپور – مهرداد نوری مجیدی

چکیده: ارزش و مقام زن در تاریخ ایران بسی گسترده و قابل تامل است. در دوران صفویه به واسطۀ رسمیت یافتن تشیع دوازده امامی، زن ایرانی در چارچوب اعتقادات مذهبی وضع خاصی پیدا کرد. مورخین ایرانی عصر مورد نظر به واسطۀ عدم دسترسی به حرمسرا و مصاحبه های حضوری، نتوانستند گزارش های مفصل و دقیقی ارائه دهند. آنچه از نوشته های سیاحان بر می اید زنان در دوره ی صفویه دارای حجاب و پوشش خاصی بوده اند و در پرده زندگی می کردند. تعصب مردان ایرانی به حدی بود که زنان خود را در محدودیت نگه می داشتند و از دادن هر نوع آزادی امتناع می کردند و اجازه نمی دادند با مردان غریبه معاشرت کنند. نمایش لباس زنان در این دوره بر حسب رسوم کشور ممنوع بود و نشان دادن آن را رسوایی می شماردند و معتقد بودند که با تماشای لباس یک زن می توان به قامت وی پی برد. به هر حالحجاب و پوشش در دوره صفویه امری قابل تامل بوده است و بزرگترین توهین برای مرد ایرانی آن بود که کسی روی زن او را ببیند. با تمام این کوشش ها، زنان حرمسرا از موقعیت خاصی برخوردار بودند طوری که به «دولت سایه» معروف شدند و در سیاست و مملکت داری دخالت نمودند. از عصر شاه عباس به بعد آنان قطب مهم سیاسی شده و در تعیین جانشین شاه ارادۀ مستقیم داشتند.

مسکویه دانشگاه آزاد ری زمستان 1385 شماره 5

 دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.