دیوید تالبوت رایس – مترجم: صفورا فضل اللهی
موسس سلسلۀ صفوی شاه اسماعیل – که این بار سلسله ای به راستی ایرانی بود – ازبک خان شیبانی را به سال 1510 شکست داد. هر چند نواحی شمال رود ارس در دست ازبک ها باقی ماند؛ شاه اختیار دیگر نواحی ایران را در دست گرفت و فرمانروایی اش را از شهر تبریز که به سال 1502 به پایتختی برگزیده بود، اداره کرد. این شهر تا نیمۀ دوم قرن بعدی که شهرهای قزوین و اصفهان به پایتختی انتخاب شدند، مرکز حکومت صفوی باقی ماند. مهمترین سرگرمی شاه، شکار و بیشترین دل نگرانی اش بر امور ایالات و تشکیل حکومتش بود؛ با این همه دربار شاه، صاحب کتابخانۀ بزرگی بود و نقاشان و خطاطان بسیاری با آغاز قرن از هرات و شیراز به کارگاه های شهر تبریز کوچیده بودند. شاه طهماسب اما، نقاش و خطاط بود و دوران صفوی تحت حمایت و سلایق هنری او بدل به یکی از پربارترین دوران گشت که با گذر سال ها همچنان تحسین برانگیز است.
پیام بهارستان، سال سوم، زمستان 1389 شماره 10 (دوره جدید)
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
