مسعود فریامنش
در تاریخ سوم شعبان ۷۰۷ قمری، یک تن از شاعران مشهور هند، امیر حسن سجزی دهلوی (زنده در ۷۲۷ق)، ملقب به «سعدی هند»، بر آن شد تا تقریرات و گفتوگوهای شیخ خویش نظامالدین اولیا بدائونی (درگذشت: ۷۲۵ق) را در کتابی زیر عنوان فواید الفؤاد جمع و تحریر کند و بدینگونه با نگارش این کتاب هم تعالیم نظامالدین را به صوفیان بعدی چشتی منتقل ساخت و سبب مزید شهرت این شیخ صوفی در ادب عرفانی هند گشت و هم ژانر نوینی زیر عنوان ملفوظات برای ثبت و ضبط تعالیم مشایخ صوفی هند در وجود آورد که سخت مقبول خانقاهیان هند واقع شد و زان پس آثار متعددی به تقلید از آن به رشته تحریر درآمد و حتی به برخی از صوفیان سلف هم منسوب گشت…
متن کامل مقاله را اینجا بخوانید.
منبع: فرهنگستان زبان و ادب فارسی
