نویسنده: علی بحرانی پور
چکیده: آریاها در اصل قومی دامدار در نواحی داخلی آسیای میانه بودند که با دریا و دریانوردی ارتباط چندانی نیافتند؛ تاسیس شاهنشاهی هخامنشی، شاید برای نخستین بار آریاهای ایرانی با دریا و دریانوردی به طور جدی رویارو گشتند. دربایست های زمانه همچون توسعۀ امپراتوری هخامنشی از گرداگرد خلیج فارس و دریای سرخ تا شرق مدیترانه و ارتباط با ملل دریانوردی چون بابلیان، ایلامیان، فنیقیان، مصریان و رویارویی با یونانیان، هخامنشیان را به سوی دریاها سوق داد. بدان منظور ابتدا از تجارب و تجهیزات ملل تابعه خویش بهره گرفتند و به تدریج با بروز جنگ های دریایی در دریای اژه و مدیترانه، دانش مدیریت دریاها را به دست آورده، قشری چند ملیتی از دریانوردان راپدید آوردند که تحت مدیریت مقامات هخامنشی به کار مشغول بود. هدف مقالۀ حاضر شناخت سیر تکوین و دگرگونی این قشر است.
مطالعات ایرانی، سال دوازدهم پاییز و زمستان 1392 شماره 24
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
