عباس احمدوند
چکیده: به رغم تحریم نقاشی در میان مسلمانان – دست کم اهل سنت – این هنر هیچ گاه در جهان اسلام فرو نمرد. نگاره های قصور، صفحات نخستین کتب عربی و تصاویر حک شده بر سکه های اسلامی، از جمله مظاهر تداوم نقاشی در قرون اولیه اسلامی به شمار می رود. رواج عمومی تر سکه در میان مردم تأثیر بسزا در تداول نقاشی اسلامی به جا گذاشت. سکه های اسلامی مصور به دست آمده، مانند سکه های المقتدر بالله عباسی (حک320-295 ه )از نشانه های آغاز این جریان است که سرانجام در مکتب نقاشی بغداد به ثمر نشست.
پژوهش های تاریخی دانشگاه اصفهان دوره دوم بهار 1389 شماره 1
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
