پریسیلا سوچک ؛ مترجم: شروین فریدنژاد
هم زمان با برآمدن صفویان، سنت خوشنویسی ایرانی نیز به پیشرف ها، استادکاری و موفقیت های چشمگیری دست یافت. ویژگی های صوری و فرمال نسخ و دست نوشته هایی که سرمشق خوشنویس آن عصر بود و مجموعۀ شرایط و دلایلی که وی را به خوشنویسی وابسته و مشغول می کرد، بررسی رویکرد و شیوۀ برخورد خوشنویس عصر صفوی را برایمان ممکن می سازد. هر چند که خوشنویس عصر صفوی، بی تردید می توانست در اصلاح، بهبود و پالایش میراث و سنت خوشنویسی مؤثر باشد و به خاطر استادی، مهارت، هنر و بدعت مورد تشویق و قدردانی قرار گیرد، اما تغییرات و بدعت های او بیشتر ظریف، هوشمندانه و پنهان بودند تا بزرگ و چشمگیر….
هنرهای تجسمی، 1385 شماره 25
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
