بررسی ابعاد و جایگاه زن در شاهنامۀ فردوسی

بررسی ابعاد و جایگاه زن در شاهنامۀ فردوسی

امیر اکبری – فاطمه مسیح فر

چکیده: از زمان های گذشته بحث پیرامون مقام زن و ارزش اجتماعی اش نزد دانشمندان و متفکران مورد بحث بوده است. وصف های فردوسی دربارۀ این صنف، پرصلابت است و ظرافتی دلنشین دارد. وی این صنف مخصوص را گاه مقام و منزلت فرشتگان و گاه جایگاهی مانند اهریمن می دهد.

فردوسی آگاهانه زنان را برتر و شایستۀ تحسین می نمایاند. زنان شاهنامه دوستدار فرهنگ کشور خود، شجاع در اندیشه و رفتار، ایثارگر در عشق، وفادار به همسر و فرزند و آگاه و متفکرند. فردوسی در شاهنامه جایگاه ها و مقام هایی برای زن قائل شده است که جایگاه زن با عنوان مادر، برترین مقامی است که فردوسی برای زن برشمرده است. مادر در شاهنامه، مقامی بس ارجمند و در حد اعلای فداکاری و سرشار از دانایی و درایت و خردمندی است و همه جا محرم اسرار و غمخوار فرزند است.

در شاهنامه مادر و زن با عالی ترین صفات انسانی وصف شده است؛ صفاتی چون خردمندی، وفاداری، شرم و حیا، پوشیده رویی و … که این صفات، به گونه ای در وجود مادرانی چون: «فرانک» مادر فریدون و «سیندخت» مادر رودابه و «تهمینه» مادر سهراب و«کتایون» مادر اسفندیار و …کاملا مشهود است.

مطالعات ایرانی سال چهاردهم پاییز و زمستان 1394 شماره 28

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.