ادب پهلوانی در داستان(رستم و اسفندیار)

ادب پهلوانی در داستان(رستم و اسفندیار)

نویسنده: منوچهر اکبری

چکیده: در این مقاله ابتدا خواننده با تعاریف و معانی مختلف واژه ((ادب))در زبان و فرهنگ فارسی آشنا میگردد. ادب به معانی ‘مؤدب بودن‘خوشرفتاری‘فرهنگ و تربیت فکری‘ادبیات‘هنر‘معرفت‘قدرشناسی و … بکار رفته است . در این مقاله مجموع رفتار و کردار پهلوانان بخصوص داستان رستم و اسفندیار ((ادب پهلوانی)) نامیده شده است. اینک به برخی از خصایص مذکور اشاره میکنیم: – احترام پدر و مادر و رفتار محبت آمیز آنان نسبت به فرزندان. – معرفی کردن خود به دیگران در اولین برخورد. – دعوت از میهمانان برای شروع غذا. – صبر در برابر خواسته های نامعقول و غیر عادی بهمن پسر اسفندیار مبنی بردست بسته بردن رستم به نزد پدر و پدر بزرگ. – سعی در اتمام جریان یا خواسته با مسالمت آمیزی. – رستم برای اثبات صداقت خود و جلوگیری از جنگ حاضر شد تمام دارائی و گنجینه خود را به گشتاسب پیش کش کند اما او را از تسلیم رستم(به حالت دست بسته)منصرف نشد. – پیش باز و بدرقه کردن میهمان. – وفای به عهد. – تقاضای عفو و بخشش برای تأخیر در دیدار از پادشاه(گشتاسب) – اقرار به تواناییها و شایستگی های طرفین مقابل با وجودی که حریف و رقیب است. – خواهش و وصیت به قاتل در مورد تربیت و حمایت فرزند و … در این مقاله سعی شده است تواناییها و اشراف و آگاهی فردوسی‘به عنوان شاعری بزرگ بیان شود. ضمناً به برخی زمینه های تربیتی و اخلاقی یا روانشناسی رفتاری در اندیشه های شاعر نیز اشاره شده است.

دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران 1374 شماره 133 تا 136

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.