ایرج مهرکی – حبیب الله عباسی
چکیده: تاریخ جهانگشای جوینی یکی از امهات متون تاریخی – ادبی زبان فارسی است. جوینی در این اثر شرح وقایع و فجایع سه رویداد شگرف تاریخ ایران را در سده های ششم و هفتم هجری، یعنی ایلغار مغول و فراز و فرود سلطنت خوارزمشاهیان و داستان اسماعیلیان ایران، به رشتۀ تحریر درآورده است. در این مقاله از منظر زبان شناسی نقش گرا – که اثر را در ارتباط با گوینده، شنونده، زمینه و موضوع آن بررسی می کند – کارکردهای زبانی این کتاب تحت عنوان «کارکردهای تاریخی و ادبی» کاویده و بررسی شده است و اسلوب تاریخ نگاری جوینی نیز در هر سه مجلد از رهگذر مقایسه ای زبانی تبیین و ارزش ادبی و میزان ادبیت هر کدام نیز نشان داده شده است.
پژوهشنامه فرهنگ و ادب سال سوم بهار و تابستان 1386 شماره 4
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
