نگار ذیلابی
چکیده: باوجود اطلاعات شایان توجهِ جمعیت نگاشتی یهودیان قلمرو عربی از صدر اسلام، اطلاعات زیادی دربارۀ پراکندگی جمعیتی یهودیان در ایران بعد از اسلام تا دورۀ سلجوقی وجود ندارد. اما، وجود اطلاعات بیشتر پیرامون این دوره تا حملۀ مغول، امکان بررسی دربارۀ تمرکز جمعیتی و سکونتگاه های یهودیان ایران را در این مقطع فراهم می کند و بیانگر آن است که یهودیان ایران با وجود شمار کم، در مقایسه با اقلیت های دینی دیگر، پراکندگی سکونتگاهی بیشتری داشته اند و به واسطة اشتغال بسیاری از آنان به تجارت، دست کم فعالیت در بازارها، عمدتاً در شهرهایی متمرکز شده اند که واحدهای اصلی بازرگانی و داد و ستد اقتصادی در ایران آن عصر بوده اند؛ و همین امر را باید یکی از عوامل فراهم سازی زمینه های کسب امتیازات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی یهودیان در ایران عصر ایلخانی دانست.
تحقیقات تاریخ اجتماعی سال اول بهار و تابستان 1390 شماره 1
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
