محمدتقی راشد محصل
اسطورۀ پاییدن مرز و نگهداری آن از گزند انیران و خودکامگان در داستانهای ایرانی به دو گونه تجلی یافته است. در اساطیر پهلوانی، تجاوز بیگانگان و هجوم آنان به کشور، به نیروی بازوی دلیر مردی «آرش» نام وابسته است که جان خود را در تیری می نهد و آن را از فراز البرز کوه رها می کند و بر تنۀ درخت گردوی کهنسالی فرو می نشاند و بدین گونه کشور را از تجاوز دژمردان ناراست رهایی می بخشد. این داستان با همۀ زیبایی و شهرت خود، در متنهای دینی زرتشتی نیامده و تنها از چند اشارۀ کوتاه تشتر یشت می توان دریافت که در فرهنگ ایرانی این داستان شناخته بوده و تیرتیز پر آرش مثل اعلای دلاوری و مردانگی بوده است.
تحقیقات تاریخی، زمستان 1368، شماره 3
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
