شیما جعفری دهقی
چکیده: پژوهش های بسیاری درباره ایزدبانو اناهیتا انجام شده که بیشتر آن ها بر اساس یافته های باستان شناختی است و کمتر پژوهشی به تجلّی این ایزدبانو در نوشته های فارسی میانه پرداخته است. هدف از این پژوهش، بررسی نقش و جایگاه اناهیتا در دین و شهریاری دوره ساسانی بر اساس نوشته های فارسی میانه است. در این پژوهش، با روش توصیفی – تحلیلی، شواهد موجود درباره اناهیتا در آثار فارسی میانه بررسی شد. یافته ها نشان داد که اناهیتا، به عنوانِ تجسم آسمانی و زمینی آب در جهان بینی زردشتی از ایزدان برتر و بسیار مهم بوده و در نوشته های فارسی ﻣیانه ﻫﻤﭽﻮن ﺑﻨﺪﻫﺶ ودینکرد ، اﻓﺰونﺑﺮ ﺗﻮﺻیف زیبایی و ﻧیروﻣﻨﺪی او، بر ﻧﻘﺶ او در شکلگیری رویدادﻫﺎی ﻣﻬﻢ اﺳﺎﻃیری ﻫﻤﭽﻮن زﻧﺪگی زردشت و تولد ﻣﻨﺠیﻫﺎی ﺟﻬﺎن (اوﺷیدر، اوﺷیدرﻣﺎه و ﺳﻮﺷیاﻧﺲ) تأکید شده است. در کتیبه ها نیز نقش اناهیتا در امور سیاسی دوره ساسانی همچون گزینش کرتیر به عنوانِ نگهبان و موبد ستایشگاه های اناهیتا بارز است.
ادیان و عرفان، سال 53، بهار و تابستان 1399، شماره 1
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
