نمی خورم ، نمی نوشم ، طاقت می آورم
آرام و حزین قرآن تلاوت میکنم
آنجا می دانم خبرهاییست…
آنقدر ضمیر روشنی ندارم ولی هیاهوی فرشتگان را در ضیافت آسمان حس می کنم
گویی مرا هم راه داده اند…
بر زورقی نشسته ام و باید پارو بزنم
تشنگی و گرسنگی دو پاروی این قایقند
سمت و سوی آن جزیره ای آرام و سبز و امن است
در این دریای متلاطم پر از غفلت و گناه…
خدای مهربان این فاصله را
این تلاش برای رسیدن را
این اراده ی جهت دار را… رمضان نامیده است.
برای همه آزاد است
بهای ورود به آن خواستن است
باشد که مکتوب شود رستگاری و خوشنودی خدا
و برای تو مخاطب عزیز نیز چنین باد
(بر گرفته از کتاب حکمت های فرید اثر دکتر محمد صادق محفوظی)
