لیلا تقوی
چکیده: «نقل» در لغت به معنی «بیان کردن سخن و مطلبی، قصه گفتن و قصه گویی است» و نقال، به کسی گفته می شود که «با آداب و رسوم خاص، داستان های حماسی و پهلوانی می گوید.» نقال کسی است که رویداد یا داستانی را در برابر جمع، نقل نی کند.
نقل و نقالی سایقه ای کهن در ادبیات و هنر شفاهی ایران دارد و از جهاتی با خنیاگری و هنر توأم با آن، یعنی داستان سرایی و افسانه یرایی مقایسه کردنی است. جزئیات نقل و نقالی، بسیار مقصل تر از این مجال است؛ تنها باید گفت که این شیوه مهن داستان سرایی که دلیری و پاکی و جوانمردی را گسترش می داد و نحوهی روبه رو شدن با حوادث دشوار زندگی را به مردمان می آموخت، اکنون رو به فراموشی است؛ نقال، چهارپایه ی خود را به تلویزیون سپرده و می خواهد برای همیشه از قهوه خانه خارج شود.
رشد آموزش هنر، بهار 1390 شماره 25
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
