به مناسبت ولادت سرور بانوان عالم مظهر پاکی و محبت ،
حضرت فاطمه زهرا که سلام خدا بر او باد ،
شعری از پروین اعتصامی :
اگر فلاطن و سقراط ، بوده اند بزرگ ،
بزرگ بوده پرستار خردی ایشان ،
به گاهواره مادر ، به کودکی بس خفت ،
سپس به مکتب حکمت ، حکیم شد لقمان ،
چه پهلوان و چه سالک ، چه زاهد و چه فقیه ،
شدند یک سره ، شاگرد این دبیرستان ،
حدیث مهر، کجا خواند طفل بی مادر ،
نظام و امن ، کجا یافت ملک بی سلطان ،
همیشه دختر امروز ، مادر فرداست ،
ز مادرست میسر ، بزرگی پسران ،
در جای دیگر باز پروین اعتصامی گفته است :
فرزند، ز مادر است خرسند ،
بیگانه کجا و مهر مادر ،
و رهی معیری شعری سروده است که همه ی ما با تمام جانمان حسش کرده ایم ،
آسودگی از محن ندارد مادر ،
آسایش جان و تن ندارد مادر
دارد غم و اندوه جگر گوشه خویش ،
ورنه غم خویشتن ندارد مادر ،
آنان که سایه ی این موهبت بی منتهای خدای مهربان بر سر دارند شکر گزار واقعی باشند به قول و عمل …
و آنان که مادر به امواج ابدیت سپرده اند ،
استمرار دعای مادر را در جوار رحمت خدا بجویند ،
تا با چهره ای نورانی ملاقات کنند وعده ی حتمی خدا را …
