شهرزاد دوستی – المیرا شاهرودی
چکیده: چهارشنبه سوری یکی از مراسم دیرپای استقبال از عید نوروز و بهار است که با تغییراتی هنوز اجرا می شود. در گذشته، مردمان آتش را نماد روشنی، طراوت و سازندگی می دانستند و به همین دلیل در غروب آخرین سه شنبه اسفند ماه با بوته افروزی و پریدن از روی آن با تاریکی و زمستان وداع می کردند و به نوروز و بهار خوشامد می گفتند و با اجرای مراسمی مانند آب پاشی به یکدیگر یا پریدن از روی نهر آب، پاکی و شادابی طبیعت را به سوی خود فرا می خواندند. چهارشنبه سوری مجموعه ای از آیین های گوناگون است؛ تفأل زدن، اسفند دود کردن، قاشق زنی و شال اندازی در کنار سایر مراسم به این جشن، حال و هوای با طراوتی می بخشد. امروزه برخی از این مراسم کمرنگ شده است و مانند سابق اجرا نمی شود.
فرهنگ مردم ایران زمستان 1390 شماره 27
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
