بهجت نجیبی فینی
چکیده: شاهنامه فردوسی به عنوان مدرکی مستند، دال بر وطن دوستی و عظمت و قدمت تاریخی ایرانیان، هنوز هم نه تنها برای ما ایرانیان، که برای همه جهانیان که در عرصه ادبیات جهان، نکته هایی نغز و رازها و رمزهایی هیجان انگیز دارد که از رهگذر تحلیل های بایسته، شایسته است گشوده آید.
یکی از مسایل، گستره جغرافیایی است که در شاهنامه از آن سخن بمیان آمده است. در این باب، پژوهش گران شاهنامه پیوسته خواهان پاسخ گوسس به این پرسش هستند که مازندران و البرز در این اثر جاویدان به کدام منطقۀ جغرافیایی گفته می شده است. آیا این دو منطقه در کشور پهناور ایران قرار دارد، یا در جایی غیر از ایران واقع شده است؟ در این مقاله به مدد کتاب های کهن جغرافیایی و نوشته های پژوهش گران معاصر در این باب، سعی شده است به این پرسش ها، پاسخی در خور داده شود.
پژوهشنامه فرهنگ و ادب سال دوم بهار و تابستان 1385 شماره 2
منبع: پرتال جامع علوم انسانی
